Bezpieczeństwo dzieci

Standardy ochrony małoletnich w Fundacji Agencja Atrakcji

Rodzic, opiekun albo nauczyciel, który powierza nam dziecko, musi mieć pewność, że będzie ono bezpieczne, szanowane i pod dobrą opieką. Dla nas to warunek, od którego zaczyna się każde zajęcia.

Fundacja jest w organizacji. To projekt standardów. Zarząd przyjmie je uchwałą po wpisie Fundacji do KRS, przed pierwszymi zajęciami. Obowiązek wynika z ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (art. 22b i 22c). Wersja dla dzieci jest na końcu strony.

Rozdział 1. Po co są te standardy

1. Fundacja prowadzi dla dzieci i młodzieży zajęcia z grania na urządzeniach DJ-skich, tworzenia muzyki, dźwięku, światła, programowania i cyberbezpieczeństwa, a także bitwy freestyle, quizy i konkursy.
2. Standardy mówią, jak dbamy o bezpieczeństwo dzieci i co robimy, gdy dziecku dzieje się krzywda: na zajęciach, w domu, wśród rówieśników albo w internecie.
3. Obowiązują każdą osobę, która w imieniu Fundacji ma kontakt z dziećmi, bez względu na formę współpracy.

Rozdział 2. Słowniczek

• Dziecko: każda osoba poniżej 18 lat.
• Personel: Zarząd, instruktorzy, wolontariusze, praktykanci i inne osoby prowadzące lub wspierające zajęcia.
• Opiekun: rodzic albo opiekun prawny lub faktyczny dziecka.
• Krzywdzenie: przestępstwo wobec dziecka, przemoc fizyczna, psychiczna lub seksualna, zaniedbanie, przemoc rówieśnicza i krzywdzenie w internecie.
• Koordynatorka: osoba odpowiedzialna za standardy, wskazana w rozdziale 8.

Rozdział 3. Rekrutacja personelu

Zanim ktoś poprowadzi pierwsze zajęcia, Fundacja:

1. sprawdza tę osobę w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym (rejestr z dostępem ograniczonym i rejestr osób, wobec których Państwowa Komisja wydała postanowienie) i wkłada wydruk do jej teczki;
2. przyjmuje od niej informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw wymienionych w art. 21 ust. 3 ustawy;
3. jeśli nie jest obywatelem Polski, przyjmuje informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa;
4. jeśli w ostatnich 20 latach mieszkała w innym państwie, przyjmuje jej oświadczenie o tych państwach i informacje z ich rejestrów karnych;
5. prosi o referencje z poprzednich miejsc pracy z dziećmi, jeśli ta osoba je ma;
6. zapoznaje ją ze standardami; osoba podpisuje oświadczenie (wzór na końcu).

Teczki personelu Koordynatorka przechowuje w zamkniętej szafce i nikomu ich nie udostępnia.

Rozdział 4. Bezpieczne relacje: personel i dzieci

Zasady:

1. Traktujemy każde dziecko z szacunkiem i tak samo, bez względu na pochodzenie, wygląd, sytuację rodziny, niepełnosprawność, wyznanie czy orientację.
2. Mówimy spokojnie i jasno. Oceniamy pracę (np. miks), nigdy dziecko.
3. Pytamy o zgodę, zanim dotkniemy dziecka, np. żeby pokazać ułożenie rąk na sprzęcie. Kontakt fizyczny jest dozwolony tylko wtedy, gdy jest potrzebny (pomoc przy sprzęcie, pierwsza pomoc, bezpieczeństwo), i na oczach innych.
4. Nie zostajemy z jednym dzieckiem sam na sam w zamkniętym pomieszczeniu. Rozmowa w cztery oczy odbywa się w miejscu widocznym dla innych albo przy otwartych drzwiach.
5. Kontaktujemy się z dziećmi tylko przez kanały Fundacji (grupa zajęć, e-mail Fundacji) i z wiedzą opiekunów.
6. Dobieramy muzykę i teksty do wieku grupy: bez wulgaryzmów oraz treści przemocowych i seksualnych.
7. Pilnujemy głośności i bezpieczeństwa przy sprzęcie zgodnie z regulaminem zajęć.

Zachowania niedozwolone wobec dzieci:

• przemoc fizyczna i słowna: bicie, szarpanie, krzyk, wyzwiska, ośmieszanie, zawstydzanie, groźby;
• dotyk, który może być odebrany jako niestosowny, i kontakt fizyczny wbrew woli dziecka;
• rozmowy, żarty, gesty i materiały o charakterze seksualnym oraz pokazywanie treści nieodpowiednich do wieku;
• zapraszanie dziecka do domu i spotkania lub wyjazdy bez wiedzy opiekunów i Fundacji;
• prywatne pisanie do dziecka w komunikatorach i mediach społecznościowych oraz proszenie go o zachowanie czegoś w tajemnicy;
• dawanie prezentów lub pieniędzy wybranym dzieciom poza nagrodami w konkursach Fundacji;
• palenie, picie alkoholu i przyjmowanie środków odurzających przy dzieciach, przychodzenie na zajęcia pod ich wpływem i częstowanie nimi dzieci;
• fotografowanie i nagrywanie dzieci bez zgody opiekuna i dziecka oraz prywatnym telefonem;
• obiecywanie dziecku, że nikomu nie powiemy o krzywdzie.

Rozdział 5. Bezpieczne relacje między dziećmi

1. Na pierwszych zajęciach grupa ustala wspólne zasady i wiesza je w sali.
2. Niedozwolone są: bicie, popychanie, wyzwiska, wyśmiewanie, wykluczanie z grupy, niszczenie cudzych rzeczy, nagrywanie innych bez zgody, rozsyłanie ośmieszających zdjęć i wiadomości oraz zachowania o charakterze seksualnym.
3. Na bitwach freestyle rywalizujemy umiejętnościami. Nie wolno obrażać wyglądu, rodziny, pochodzenia, niepełnosprawności, wyznania ani orientacji. Prowadzący przerywa występ, który łamie tę zasadę.
4. Gdy personel widzi przemoc między dziećmi, przerywa ją, rozdziela uczestników, rozmawia z każdym osobno i informuje opiekunów obu stron. Przy poważnej krzywdzie stosuje procedurę z rozdziału 6.

Rozdział 6. Reagowanie na krzywdzenie

Sygnały, na które zwracamy uwagę: ślady pobicia, nagła zmiana zachowania, wycofanie albo agresja, strach przed powrotem do domu, oznaki zaniedbania (głód, brak opieki, ubranie nieodpowiednie do pogody), wiedza lub zachowania seksualne nieodpowiednie do wieku, samookaleczenia, słowa dziecka o krzywdzie.

Gdy dziecko mówi o krzywdzie: słuchamy spokojnie i wierzymy. Nie wypytujemy o szczegóły, nie oceniamy i nie konfrontujemy dziecka z osobą podejrzewaną. Nie obiecujemy tajemnicy, tylko mówimy, że poprosimy o pomoc osoby, które mogą ją dać. Zaraz potem zapisujemy słowa dziecka.

Procedura:

1. Zagrożenie życia lub zdrowia, krzywda dzieje się teraz: dzwonimy pod 112, zapewniamy dziecku bezpieczeństwo i oddzielamy je od osoby, która krzywdzi. Potem informujemy Koordynatorkę.
2. Podejrzenie przestępstwa (np. wykorzystania seksualnego, pobicia, znęcania się): Koordynatorka zawiadamia policję lub prokuraturę, a gdy sprawcą jest opiekun lub domownik, także sąd rodzinny. Każda osoba z personelu może zawiadomić policję sama. Za niektóre przestępstwa (np. wykorzystanie seksualne dziecka) brak zawiadomienia jest karalny.
3. Zagrożone dobro dziecka bez przestępstwa (np. zaniedbanie, brak opieki): Koordynatorka składa wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego (wydział rodzinny i nieletnich) właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka. Może też poprosić o wsparcie ośrodek pomocy społecznej (w Poznaniu MOPR).
4. Przemoc domowa: Fundacja nie może sama wszcząć procedury „Niebieskie Karty”. Koordynatorka zgłasza sprawę do ośrodka pomocy społecznej albo na policję, które ją wszczynają.
5. Krzywdzenie przez osobę z personelu: Koordynatorka od razu odsuwa tę osobę od zajęć z dziećmi do czasu wyjaśnienia sprawy i postępuje jak w pkt 2 lub 3. Gdy zgłoszenie dotyczy Koordynatorki, przyjmuje je osoba zastępująca (rozdział 8), a do czasu jej wskazania opiekun zgłasza sprawę bezpośrednio na policję lub do sądu rodzinnego.
6. Krzywdzenie przez inne dziecko: personel przerywa przemoc i rozdziela dzieci. Koordynatorka rozmawia z opiekunami obu stron i ustala z nimi dalsze kroki. Przy poważnym czynie (np. pobicie, wykorzystanie seksualne, rozsyłanie nagich zdjęć) zawiadamia policję lub sąd rodzinny.
7. Krzywdzenie w internecie: zapisujemy dowody (np. zrzuty ekranu rozmów), informujemy opiekunów i postępujemy jak w pkt 2 lub 6. Zdjęć i nagrań z nagością dziecka nie kopiujemy i nie przesyłamy dalej; zgłaszamy je do Dyżurnet.pl (NASK) i na policję.

Dokumentowanie: każdą interwencję Koordynatorka opisuje w karcie interwencji (wzór na końcu). Karty przechowuje w zamkniętej szafce albo w zaszyfrowanym folderze i udostępnia je tylko uprawnionym instytucjom.

Plan wsparcia dziecka: po ujawnieniu krzywdy Koordynatorka razem z opiekunem (jeśli nie jest sprawcą) ustala na piśmie, co Fundacja robi dla bezpieczeństwa dziecka, gdzie dziecko i rodzina dostaną pomoc (np. poradnia psychologiczno-pedagogiczna, ośrodek interwencji kryzysowej, telefon 116 111) i jak dziecko może dalej bezpiecznie chodzić na zajęcia.

Rozdział 7. Internet, komputery i wizerunek

1. Na zajęciach z programowania i cyberbezpieczeństwa dzieci korzystają z komputerów Fundacji z włączonym filtrem treści (np. filtr rodzinny w ustawieniach sieci lub przeglądarki). Koordynatorka sprawdza filtr przed każdym cyklem zajęć.
2. Dzieci korzystają z internetu pod okiem prowadzącego i tylko do zajęć. Nie instalują programów i nie zakładają kont bez zgody prowadzącego.
3. Uczymy dzieci chronić swoje dane, rozpoznawać oszustwa i hejt oraz szukać pomocy.
4. Zdjęcia, nagrania i transmisje z udziałem dziecka robimy i publikujemy tylko za pisemną zgodą opiekuna i za zgodą dziecka, wyłącznie sprzętem Fundacji. Nie podpisujemy ich nazwiskiem, szkołą ani miejscem zamieszkania dziecka.
5. Dane dzieci i opiekunów przetwarzamy zgodnie z RODO i klauzulą informacyjną z karty zgłoszenia.

Rozdział 8. Osoby odpowiedzialne

• Koordynatorka standardów: Oliwia Stachowska, Prezes Zarządu. Przyjmuje zgłoszenia, prowadzi interwencje i zawiadomienia, dokumentuje zdarzenia, przygotowuje personel i przegląda standardy.
• Osoba zastępująca: wskaże ją Zarząd przed pierwszymi zajęciami. Zastępuje Koordynatorkę, gdy ta jest nieobecna albo zgłoszenie jej dotyczy.
• Kontakt w sprawach bezpieczeństwa dzieci: kontakt@agencja-atrakcji.pl. Każdą wiadomość traktujemy poważnie.
• Pomoc z zewnątrz: 112 (nagłe zagrożenie), 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, całą dobę), 800 100 100 (telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci).

Rozdział 9. Przygotowanie personelu

1. Każda osoba z personelu przed pierwszymi zajęciami czyta standardy i podpisuje oświadczenie.
2. Koordynatorka szkoli z ich stosowania każdą nową osobę i cały personel co najmniej raz w roku.
3. Szkolenia odnotowuje w rejestrze szkoleń: data, temat, uczestnicy, podpisy.

Rozdział 10. Udostępnianie standardów

1. Pełna wersja i wersja dla dzieci są na tej stronie i wiszą w widocznym miejscu sali zajęć.
2. Opiekun dostaje link przy zapisie i potwierdza w karcie zgłoszenia, że zna standardy.
3. Na pierwszych zajęciach prowadzący omawia z grupą wersję dla dzieci.
4. Dzieciom z niepełnosprawnościami i specjalnymi potrzebami przekazujemy standardy w dostępnej formie (np. większy druk, proste słowa, symbole, odczytanie na głos) i omawiamy je indywidualnie.

Rozdział 11. Przegląd standardów

1. Koordynatorka przegląda standardy co najmniej raz na 2 lata, a także po każdej poważnej interwencji i zmianie przepisów.
2. Przy przeglądzie pyta o zdanie personel, dzieci i opiekunów, np. krótką ankietą.
3. Wnioski z przeglądu zapisuje na piśmie. Zmiany przyjmuje Zarząd uchwałą.

Rozdział 12. Wejście w życie

Standardy wchodzą w życie z dniem przyjęcia przez Zarząd.

Wzór: oświadczenie osoby z personelu

Ja, [imię i nazwisko], oświadczam, że zapoznałam/zapoznałem się ze Standardami ochrony małoletnich w Fundacji Agencja Atrakcji i zobowiązuję się ich przestrzegać.

[miejscowość, data]
[podpis]

Wzór: karta interwencji

Pobierz kartę interwencji do druku (PDF)

Podstawa prawna: ustawa o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (art. 21, 22b i 22c).